Bløf, Voorjaarstour 2007, 6 april 2007, Silverdome Zoetermeer
Concert: Bløf
In de rij voor de Silverdome in Zoetermeer bekijk ik het overige publiek. Merken die mij op dat moment te binnen schieten zijn RTL4, Ikea, Intratuin, Centerparks, Blokker, Algemeen Dagblad, Opel Corsa. Niet bepaald rock ’n roll.
Bløf maakt Nederlandstalige muziek. Kan dat überhaupt wel rock 'n roll zijn? Is het eigenlijk niet een kleine stap van Bløf naar Marco Borsato? En van Marco Borsato naar René Froger. En van René Froger naar Geer en Goor. En van hen naar Frans Bauer. Waar ben ik aan begonnen?
Twee uur later, na een slaapverwekkende openingsband, begint het concert. Bassist Peter Slager opent met een funky basloopje, Norman Bonink valt in op drums. Al snel zijn mijn eerdere bedenkingen verdwenen. Weer twee uur later, als het concert na twee toegiften is afgelopen, weet ik het zeker: Bløf is wel degelijk rock 'n roll, ik moet me schamen over mijn gedachten in de wachtrij! Dat het publiek zo is, heeft misschien ook te maken met Zoetermeer, een plaats zonder identiteit waar je nog niet dood gevonden wilt worden. Aan Bløf ligt het in elk geval niet! Ik geef me gewonnen!
Pascal Jakobsen zei dat het de eerste keer sinds maanden was dat ze weer een gewoon concert deden in plaats van een akoestische theatertour. De band ging los. Het viel me weer op dat Pascal naast een uitstekende zanger ook een prima gitarist is. De band speelt heel erg strak, maar ze komen toch losjes over, met ruimte voor spontaniteit. Eén keer zetten ze verkeerd in, maar dat is dan ook geen probleem. Pascal betrekt het publiek direct bij de muziek. De afwisseling tussen de relatief rustige liesjes en de stevigere stukken, waarbij iedereen op en neer springt, is goed. De nummers van de nieuwste plaat Umoja, met onder meer een Cubaans nummer en een Afrikaans lied, zijn een verrijking van de setlist. Toetsenist Bas Kennis is onmisbaar met mooie arrangementen en subtiele ondersteuning van de muziek, zonder zich op te dringen met overdadige synthesizers, zoals vaak gebeurt bij andere bands.
Kortom: Ik heb niks te zeuren deze keer: Goede nummers, veelzijdige muziek, prima teksten, een dijk van een stem, een superstrakke band: er is gewoon niets aan te merken op Bløf. Geheel terecht namen ze onlangs 3FM Awards mee naar huis voor beste popartiest, beste album, beste band en beste zanger. Het concert was een feest.
Jeroen Louis, 17 april 2007
