26 september 2010, .off_corso, Rotterdam
Fun Lovin' Criminals
Na het jammerlijke bankroet van Watt in Rotterdam bleek gelukkig al snel dat het geplande concert van de Fun Lovin’ Criminals toch zou doorgaan. Off Corso bood onderdak aan de band en de vele trouwe fans. Want ondanks het feit dat ze er vijf jaar uit zijn geweest vanwege een slepende rechtszaak, is het drietal uit New York in Nederland nog altijd zeer populair.
Met het in maart van dit jaar uitgebrachte album Classic Fantastic is FLC weer helemaal terug. De Nederlandse optredens waren al snel uitverkocht. In Rotterdam bleek dat de heren er duidelijk weer zin in hebben. Met een afbeelding van nachtelijk New York op de achtergrond werden de rustige nummers afgewisseld met wat steviger werk. De nummers van Classic Fantastic passen prima bij het oudere repertoire. 'Ja, omdat het alleen maar meer van hetzelfde is,' zou je er zuur aan toe kunnen voegen. Maar wat maakt het uit? Meer van het goede is alleen maar beter.
Het een deel van het Rotterdamse publiek kwam om te pogoën. Tijdens het laatste nummer van de toegift gingen ze helemaal los. Een klein meisje vooraan zocht een veilig heenkomen op het podium. Ja, het was toevallig mijn meisje. Maar dat wist Huey niet. Hij zag haar staan, tilde haar op en dreigde lachend weg te lopen met deze buit. Gelukkig gaf hij haar terug. 'I’m married, you know,' zei hij met een knipoog, wijzend op zijn trouwring.
Deze gebeurtenis is veelzeggend. De zelfbenoemde criminelen zijn in feite ideale schoonzoons. Zanger/gitarist Huey Morgan is keurig getrouwd met een Britse dame en presenteert vanuit Londen ondermeer een radioshow en een televisieprogramma over tuinieren. Het snoeien van rozen is, naast schrijven en acteren, een van zijn grootste liefhebberijen. Toetsenist, bassist en hoornblazer Fast (Brian Leiser) houdt van koken. En de stevige drummer Frank Benbini (echte naam Mark Reid), mag er dan uitzien als een gevreesd lid van de New Yorkse maffia, in werkelijkheid is hij geboren in getogen in Leicester, Engeland.
Het zijn dus geen criminals, maar fun lovin’ zijn ze zeker. En dat is hun grote charme. De Fun Lovin’ Criminals nemen zichzelf niet al te serieus. Daardoor zijn ze na al die jaren nog steeds verfrissend. Een concert van de FLC is een feestje van het begin tot het eind. Het publiek staat centraal, zei Huey Morgan ooit in een interview. 'Zij komen om plezier te hebben. Wij leveren de muziek erbij en een paar grappen.' Dat is geen loze praat. Meerdere malen verzekert de frontman in Rotterdam dat het een eer is om voor de bezoekers te mogen spelen. En je voelt dat hij het meent. Hij is de neef die altijd grappen maakt. Zijn hele mimiek is erop ingesteld. Of je wilt of niet, je wordt erdoor aangestoken. Contact maken met het publiek, knipogen, af en toe een stoere pose aannemen en dan weer die grijns, het is Huey Morgan op het lijf geschreven.
Fast is de serieuze van het trio. In zijn nette pak concentreert hij zich op het toetsenwerk, zijn hoornsolo’s en het tijdig instarten van de samples. De combinatie van elektronica en het ouderwetse bluesy gitaarwerk van Huey Morgan definiëren de sound van FLC. De 'nieuwe' drummer Frank Benbini - hij is inmiddels langer bij de band dan zijn voorgangers - past perfect bij de andere twee. Hij kan nog zingen ook en pakte zelfs zijn gitaar erbij om een countrynummer te spelen. Uiteraard omgevormd in de FLC-stijl. Tussendoor zong Frank een couplet van het nummer Rotterdam van The Beautiful South, hiermee zijn Engelse afkomst verradend. Aan het einde trapte hij ter verhoging van de feestvreugde lachend zijn drumstel in elkaar. Zijn bassdrum plantte hij in de deindende massa. Deze werd al snel weer keurig ingeleverd bij de haastig toegesnelde roadies.
Het was een concert waarbij je lekker los kon gaan, maar ook gerust je moeder of je kleine nichtje mee kon nemen. De Fun Lovin’ Criminals kunnen op deze manier nog jaren voort.
Tekst en foto: Jeroen Louis, 10 oktober 2010
P.S. Het moment waarop Lilian wordt ontvoerd is door iemand vastgelegd met zijn telefoon en op Youtube geplaatst. Zie hierrr. Vanaf 3:12 gaat de bassdrum het publiek en in vanaf 3:46 komt Lilian in beeld.
